بزرگترین الماس جهان آفتاب است که خوشبختانه برگردن همه میدرخشد.
جگر گوشه کجا جز بند بند استخوانهایم وطن داری؟ کجای سینه ات نزدیکتر از دکمه های پیرِهن داری ؟ پُرم از دل تپیدنهای بی آزار ، گاهی خالی از خویشم کجا از جانِ من لبریزتر ، در بی قراری های تن داری به نامِ ماه درچشمانِ شب آتش زدی خواب و خیالم را کمی شرجی تر از مرداد شد حالم ، هوای آمدن داری؟ در آشوبم فقط طوفانی از هُرمِ نفسهای تو جا مانده پناهی دِنج تر از محضر آسوده ی آغوش من داری؟ به این آیینه های خسته ی مبهوت در ابری ترین فصلش کجای قصه ی شیرین مان یک روز قصد سر زدن داری؟ چنان محصور کن در بازوانت انتظارم را جگر گوشه ببینی تا کجا در بند بندِ استخوانهایم وطن داری. #مطهره_احمدی تقدیم به جگرگوشه ام ماهان الهی بسلامت برگردی عزیزترینم ماه قشنگم 
| Design By : Mihantheme |
مطهره سادات احمدی هستم .کلیه ی ترانه های این وب لاگ از سروده های بنده هست . کپی برداری از ترانه ها بدون ذکر نام ترانه سرا خیانت بزرگی ست به صاحبان هنر . لطفا بعد از خوندن مطالب نظر بگذارید .بی نهایت سپاسگزارم.برای تماس با من به ایمیلم پیغام بگذارید.
motahareahmadi91@yahoo.com
(قصه از حنجره ایست که گره خورده به بغض، یک طرف خاطره ها ست ،یک طرف فاصله ها . در همه آواز ها حرف آخر زیباست . آخرین حرف تو چیست که به آن تکیه کنم؟حرف من دیدن پرواز تو در فرداهاست....
کانال تلگرام:
https://t.me/mohabbat36
