بزرگترین الماس جهان آفتاب است که خوشبختانه برگردن همه میدرخشد.
ازین اندوه پر تکرار ازین آشفته ی غم دار گریزانم پراز شعر نوام اما ازین اشعار طوطی وار گریزانم چرا فال خوشی هرگز نمی بینم ته فنجان صبرم هر شب و هربار نمیدانم چه شد آن دانه های سبز ابریشم چرا مشغول رویا بافی ام انگار نمیدانم تمام قصه هایم ختم شد اما نه مجنون تر کسی دیدم نه لیلی وار پریشانم به لبهایم رسیده جان پر دردم چه شد آن شاعر سرشار حیرانم نمیدانم. پذیرا شو هبوطم را از ماورای قلبت به تنهاییه ناگزیر پذیرا شو حسادت مرا و تماشا کن که چگونه به آغوش سکوت بازمیگردم. شعرهای نگفته ام دوباره گل خواهد کرد با بهار آمدنت و هیجان ماندنت چه روزگار عاشقانه ای خواهم داشت با تو. 
| Design By : Mihantheme |
مطهره سادات احمدی هستم .کلیه ی ترانه های این وب لاگ از سروده های بنده هست . کپی برداری از ترانه ها بدون ذکر نام ترانه سرا خیانت بزرگی ست به صاحبان هنر . لطفا بعد از خوندن مطالب نظر بگذارید .بی نهایت سپاسگزارم.برای تماس با من به ایمیلم پیغام بگذارید.
motahareahmadi91@yahoo.com
(قصه از حنجره ایست که گره خورده به بغض، یک طرف خاطره ها ست ،یک طرف فاصله ها . در همه آواز ها حرف آخر زیباست . آخرین حرف تو چیست که به آن تکیه کنم؟حرف من دیدن پرواز تو در فرداهاست....
کانال تلگرام:
https://t.me/mohabbat36
