زنی هر شب به جای بوسه قدری آه می نوشد

شرابی مختصر با میل و بی اِکراه می نوشد

پیا پِی جرعه های تلخِ را با اشتیاقی تند

به وقتِ زُل زدن در چشم های ماه می نوشد

به هم می ریزد و می بافد آن موهای صافش را

کمی در خواب هم با دامن کوتاه می نوشد

هوایِ بسترش گاهی کمی ابری و بارانی ست

لبی از گونه اش در لحظه ای جانکاه می نوشد

پناهش می شود آغوش، اما سرد و تو خالی

تنَش هرشب ازین جان کندنِ دل خواه می نوشد

ملالی نیست جامِ حوصله لبریز تر خوب است

زنی در خواب هایش جرعه ای هم آه می نوشد.

#مطهره_احمدی