تو عطرِ پاکِ گندمی، که از بهشت چیدمت

شبم پر از ستاره شد به وقتِ سجده دیدمت

به حرمت یکی شدن، ولی به جون خریدمت

به جرمِ همنفس شدن زخمِ شکنجه ها شدیم

دلیل اشک و خنده ی تلخِ فرشته ها شدیم

قفل درای بسته رو شکسته و رها شدیم

سهم من از تمامِ تو، بغل بغل گناه و بس

نبودنت برای من، حسرتِ تلخِ آه و بس

گناه بود و چیدمت،بدونِ تومحال بود

تموم میوه های باغ،بجز لبِ تو کال بود.

#مطهره احمدی