نقشی و نشانه ی طلوعِ ماهی

جانی و حضورِ بیصدایِ آهی

زنجیر شدی و می درخشی بر تن

آرامِ دلی و از غمم می کاهی

تصویر تو را به قاب دیوار زدم

زل میزنی و باز مرا می خواهی

من برده ی خواب رفته در بندِ دلت

چون یوسفِ کنعان زده ی در چاهی

مهرِ تو خریدار شد و بالم داد

راهی شدم از خاک به کویِ شاهی

چشمی و پر از نور شده دنیایم

جانی تو، بگو باز مرا می خواهی.

#مطهره احمدی