سهم چشمهایم ازین بهار

نه درختان شکفته در باغ بود

نه بی هوا باریدنِ ابرهای هراسان

سهمِ چشمانم شاید

هجرت آرزوهای نیمه جان

و عصرهای لبریز از یاد تو بود

که از هجومِ پاییز های نیامده

مُدام بهانه ی تو را می گرفت.