یه چیزی بگو، دلخوری مو سَبُک تر کنی
شباتو چه جوری می خوای، بعدِ این سَر کنی
نه حرفی نمونده، با حسِ غروری که داری
پایِ آرزوهام نموندی، بازم قولات و جا میذاری
نفس می کشیدم اگه، حرفِِ دوس داشتنت بود
تو شعرام فقط صحبت از، قصه ی خواستنت بود
یه چیزی بگو بعدازین جایِ زخمات نمونه
باید بشکنم، تا غمِ تو نگامو بخونه
تهِ قصه مون وخودت ، تلخ کردی نگفتی
که آروم شَم لا اقل، از تو چشمام نیفتی
غرورت نذاشت، دل خوریم و سبکتر کنی
شاید ساده بودم، می خواستم که چشمام و باور کنی

مطهره
25اسفند403