در آغوش بازوانم

به تو فکر می کنم

به قولهای منفعل

به امیدهای منتظر

وزمستانی که همراهی ام می کند

با سوز شبهایش

دلم به اجابت خوش است

که دل نمی کنم از سجاده ام

درین روزهای منتهی به بهار

قاصدکی می خواهم

که بوی تو را بیاورد.

مطهره

۱۷اسفند۴۰۳