محبت

بزرگترین الماس جهان آفتاب است که خوشبختانه برگردن همه میدرخشد.

مرا ببر به نا کجای آسمان خالی ات

به عمق بی خیالی ات

به ناکجای بیکران

همان که می شناسی اش

همان که می پرستی اش

در آستانه ی عروج

مرا هم آشیانه کن

مراببر به نقش روی بالهای آبی ات

به طرح خال خالی ات

مرا ببر به ناکجا

همان حوالیِ غروب

به آستانه ی شفق

که آرمیده در شکوه

وشعرهای فی البداهه ی مرا

سیاهه کن

پ لابه لای سطرهای خالی ام

اضافه کن

وباز هم مرا ببر به ناکجا

همان سرای عالی ات

همان قرارگاهِ دنج

به مرز بی خیالی ات.

مطهره

نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن ۱۴۰۳ساعت 17:34 توسط مطهره | |

Design By : Mihantheme