باز باران می چکد  ، بر  گونه های  سرد من

باز سر  وا  می کند  ، در  کنج سینه درد من

کاش گل بودم ،که از این واژه ها تر میشدم

تا  برای   با   تو   بودن   باز  ،  پرپر  میشدم

باز باران می چکد ، از  چشمه های  آسمان

اشک رامم می کند ، اما  به  لب  آورده جان..

نوشته شده در جمعه یازدهم اسفند ۱۳۹۱ساعت 10:24 توسط مطهره | |